On arrival we picked up our rental car and after a last moment upgrade we drove away in a nice Ford Mustang convertible! The perfect start of our trip.

The weather was great, nice and sunny and about 30 degrees Celsius every day. Because we had a car for the full duration of our trip we were able to see quite a bit of the Island.
We drove all the way up to the highest volcano of the Island, Haleakala. The view from this 3km high giant is awesome and it really looks like you’re walking on the moon.
We also drove on the famous ‘road to Hana’ . A beautiful highway along the coast of north eastern Maui. This part of the island is completely covered with rain forests. We made lots of stops, and visited the twin falls.

Snorkeling and Turtles
Without a doubt the best part of the trip was the snorkeling tour to Molokini and turtle town. Although we had to get up quite early but the rewards was great. It’s really quite an experience to be snorkeling in the ocean surrounded by 6 giant Hawaiian sea turtles.

A special thanks
I guess it’s only fair to thank my former employer SARA, to make this trip possible. The flight was booked with the KLM / AirFrance air-miles I collected while traveling for my previous job. In just 2 years I’d collected quite some air-miles, enough for two round trip tickets to Hawaii in this case.
I had never spent these miles as I preferred to keep them as a backup just in case I had to fly back to the Netherlands unexpectedly. Now, because they were expiring, it was time to use them for something fun!

Our trip to Hawaii was beautiful and relaxing and I would definitely recommend Maui as a holiday destination. I went to Waikiki, Honolulu two years ago and comparing these two, Maui definitely has a lot more Hawaiian spirit than for example Honolulu. To get an impression of our trip to Maui, please see the photos here: Photos Maui – May 2010

Het is maar een klein gebied, zo’n 2km lang en op z’n breeds zo’n 300m gok ik. De walvis was op jacht naar Haring, wat zich ophield in False creek. De hongerige walvis zwom langs Science world en het atletisch dorp om na 2 uur weer terug te keren naar (English bay) zee.
Dit is een bijzondere gebeurtenis, zeker niets iets dat ieder jaar gebeurd. Tovh was er een paar jaar geleden was er iets vergelijkbaar. Toen was een school Dolfijnen False creek aan het verkennen.

Hier is een youtube fimpje waarop goed te zien is hoe dicht de walvis bij de rand kwam.
http://www.youtube.com/watch?v=iGVj3D1LqG0

Zie ook news item (incl video)

The first two days we stayed at Gleyse’s parents. It was great to spend some time with them. The kept on feeding us with fruits I never even heard of and I don’t think I ever ate as much vitamin C in one day as those days. They live in a nice neighborhood 10minutes walk from the beach, Ponta Negra. This is one of the most popular beaches in the region, but also full of locals and tourists.

After a few days we went to a city called Pipa, a nice and small touristic village with a number of beautiful beaches.  We stayed in a beautiful place called mirante de Pipa, which translates to ‘view over Pipa’. It was located in a forest on a small hill just outside of ‘downtown’ pipa.  There we had rented two cabins in a small Forrest, one for us and one for Gleyse’s parents.  Once we arrived at our gorgeous Cabin, which more like a tree house, we were welcomed by a number of small monkeys. The Cabin was truly beautiful and I felt a little bit like Tarzan. Lots of wood, and a huge balcony with some more seats, tables and of course a hammock. From this hammock you could see the beach and the ocean! Truly amazing and I would definitely recommend this to all of you.

We did a number of hikes along the beautiful beaches where you feel like you’re the only one. It’s like not many people have discovered these beaches yet. One of the beaches was called ‘Bay of the Dolphins’. It’s the home of a group of resident Dolphins. They life and feed there and when you wake up early (6am), it’s pretty much guaranteed to see the dolphins. Gleyse told me that see was swimming here a few years ago and two dolphins surrounded all of sudden!

The last few days we spend in Natal again. We visited some of the touristic attractions such as the fort. The fort was build by the Portuguese, later invaded by the Dutch and a few years later captured back by the Portuguese with the help of the local Indians.  It was interesting to learn a bit more about Dutch history while on the other side of the world.

We also went to a beach called ‘genipabu beach’.  This beach is surrounded by a number a huge dunes.  Here we rented a buggy + driver and raced through the dunes. An action packed experience, with great views over the region.

The last weekend most of the shops were closed because of Carnival. Most of the city actually shuts down. We saw a number of Carnival calibrations, which seemed like a lot of fun and lots of dancing.

By now it was time to leave again. Together with Gleyse I went back to the airport. Gleyse is still there celebrating Carnival in the best Carnival city’s in Brazil, Olinda, Salvador and Rio de Janeiro. I did a little city hopping my self, but not to party just to get home. From Natal to Sao Paulo to Washington DC to Chicago and eventually Vancouver, finally home!

The good times are not over yet!  As Roel and Bas will arrive in Vancouver tomorrow to join me for a week of Olympic celebrations and events! Life’s good!

Some photos can be found here

Waar is de sneeuw?
Bij de winter spelen hoort natuurlijk sneeuw… en dat is een probleem hier. De laatste paar weken lijkt het wel lente hier iedere dag zo’n 7 to 12 graden. Niet bepaald winter dus. Op de bergen lag aardig wat sneeuw, dit was al gevallen in November en december. Echter de relatief warme regen heeft veel van deze sneeuw weer doen laten smelten. Tijd voor plan C dus.

VANOC, de organisatie commissie, is van plan met hout en stro de pistes op te bouwen en dan sneeuw van hoger op de berg te gebruiken voor deze pistes. Ze zijn zelfs van plan om helikopters te gebruiken om de sneeuw in te vliegen.  Zie ook http://www.news1130.com/news/local/article/19077–no-snow-in-forecast-means-vanoc-goes-to-plan-c-at-cypress-mountain

Overigens worden veel sneeuw gerelateerde event (ski, langlaufen, snowboard, etc) wedstrijden in het bekende ski resort ‘Whistler’, zo’n anderhalf uur buiten Vancouver gehouden. Daar ligt gelukkig voldoende sneeuw.

Echter Whistler heeft weer z’n eigen problemen. De eigenaren van dit ski resort kunnen de rekeningen niet meer betalen en het resort zal verkocht worden door de ‘bank’. Interessant dus… http://www.vancouversun.com/technology/Whistler+Intrawest+auction+block+business+usual/2464475/story.html

Anyways, dat mag de pret niet beïnvloeden! Ik heb er zin in en overal kan je zien dat de Olympische spelen ieder moment kan beginnen. Ik heb de eerste atleten al gezien en overal staan nu grote tenten, sommige voor de organisatie, andere zullen worden gebruikt voor feesten!

Van de week zag ik dat de Duitsers gearriveerd zijn en zij zullen de eerste verdieping van ons kantoor gebouw gaan gebruiken voor het ‘german’ house! Er komt zelfs een echt Biergarten op het parkeer terrein!

Het Holland Heineken house is in Richmond (waar het vliegveld is) en staat vlak bij het ijs stadion. Ik heb vernomen dat artiesten als Marco Borsato, Jan Smit, Nick en Simon, Guus Meeuwis en Gerard Joling daar zullen op treden. Toch nog een beetje carnaval!

Overal in de stad zullen festiviteiten zijn en als trouwe reporter, zal ik samen met Bas en Roel verslag doen van onze ervaringen!

PS. Voor jullie twitteraars ik ben ook te vinden op Twitter: http://twitter.com/atoonk

So last Friday and Saturday I spend a few hours to trying to generate TCP packets with different kind of options set, trying to see if I could find out the exact options needed. However before I found the magic combination, Jermey Gaddis posted a blog post describing which options need to be set. He also published an exploit.

I tried running this exploit, but for some reason the perl code does not run on my Mac book. After slightly rewriting some of his perl code I managed to get it working and was ready to give it a try on one of our lab routers, a M10 running JunOS 7.x.

I was able to crash the router with only sending one packets, also see the video.

Of course most routers have firewall/acl filters to only allow traffic to the RE from trusted sources. According to the advisory and some resources online firewall filters don’t help in this case. However in my lab testing applying a firewall did seem to help.
To test this I configured my lab router with a firewall blocking all ssh traffic from all sources. I tried the exploit again and nothing happened. So it seems that at least in some cases a firewall filter does help. This might be different on a Olive box, as it doesn’t have hardware filtering in PFE’s. I assume that’s why filtering does work on a ‘real’ box, as it’s probably filtered out by the PFE’s before it reached the kernel.

Although firewall filters do seem to protect you against this issue. It’s still fairly easy to spoof IP addresses and by pass the firewall. As router Ip addresses are easy to find (traceroute) it will also be easy to guess the IP address of a BGP peer. Using that spoofed address will allow an attacker to crash your router. So upgrading to a more recent release is the only real solution.

Deze week kreeg ik van een collega een kopie van de “Richmond Review”, een lokale krant hier.  Op de voorpagina een pagina lang artikel met de titel “Dutch ready to paint Richmond orange for 2010 Games“.   Het artikel gaat over het Holland Heineken house,  welke deze winter in Richmond, niet ver van de nieuwe schaatsbaan is te vinden.

Blijkbaar  kunnen ze per dag 4000 gasten hebben.  Interessante quote:

Locals can expect lineups, but those with a Dutch passport can queue in a priority line—so as not to disappoint the Dutch who travelled here for some orange experience.

Dus de gasten met een Nederlands paspoort kunnen via de VIP ingang naar binnen!

Bas, Roel en ik zullen deze winter Zevenaar vertegenwoordigen in het Holland Heineken house!  De Richmond locals zijn al gewaarschuwd!
Hieronder vind je een copie van het artikel (klik voor de grote versie). Het  artikel is ook online te vinden hier:

http://www.bclocalnews.com/richmond_southdelta/richmondreview/news/Dutch_ready_to_paint_Richmond_orange_for_2010_Games.html

Hieronder ook een mooie Video over het holland Heineken house in Peking, 2008!
Interessant weetje, een aantal verdiepingen van ons kantoor is verhuurd aan de Duitsers deze winter voor de “German House”.  Dat wordt dus bratwurst mit senf, Kartofells Und Bier  voor lunch

Click to see full size version

Het concert was uitverkocht en samen de 60.00 andere was het een gezellig feest! Het voor programma werd verzorgd door de back eyed peas.  Ja die van tonight’s gonna be a good night! Dit was al een concert op zich.

Het U2 concert was erg cool en ik was bijzonder on de indruk van het podium, een groot space ship. Ook de enorme uitrekbare video wall was erg cool.

Hier onder wat foto’s en video’s.  Hele u2 concert van een paar dagen eerder is te vinden op youtube hier!

Deze prijs is voor personeel die zich het afgelopen jaar uitzonderlijk heeft ingezet en zich op een bijzondere manier onderscheid.. En ja, je raad het al…dit jaar was ik de ‘winnaar’. Na een paar aardige woorden werd de award uitgereikt door de ceo van BCNET (zie foto onder – More).

Ik werk nu 2 jaar met veel plezier voor UBC/BCNET, dit een leuke prijs opsteker en het is prettig om te zien dat het goede gevoel wederzijds is.

Er zijn verschillende soorten visa, sommige zijn tijdelijk, sommige voor onbepaalde tijd en sommige alleen voor als je onder de dertig bent. In de afgelopen 4 jaar alweer heb ik aardig wat tijd besteed aan verschillende soorten visum aanvragen. In dit artikel zal ik uitleggen welke visa ik heb aangevraagd wat de procedures waren en hoe lang het duurde.

Working Holiday Program (WHP)
Dit type visum is bestemd voor jongeren tot 30 jaar en is speciaal voor personen die graag een jaar willen rond reizen en werken. Soort gelijke visums bestaan voor aantal andere landen zoals bijvoorbeeld Australië. Het mooie van het working Holiday program is dat er geen voorwaarden zijn waar je aan moet voldoen. De enige voorwaarde is dat je onder de 30 bent. Verder mag je dit visum maar 1 keer in je leven aanvragen. Hoewel dit visum als doel heeft reizen en werken te combineren kan je ook gewoon op 1 plek blijven. Dat is wat ik dus heb gedaan.

Er is een beperkt aantal van deze visa verkrijgbaar per jaar. Je kan je aanvraag per eind december in dienen bij de Canadese ambassade in Berlijn.  Dit is een populair type visum een meestal zijn ze rond maart / mei op voor dat jaar. Je moet dan tot het volgende jaar wachten om je aanvraag te doen!

Ik heb mijn aanvraag eind December 2006 opgestuurd en had binnen 2 weken (januarie 2007) m’n  visum binnen. Ik ben destijds in september 2007 vertrokken naar Vancouver. Je visum start datum begint als je het land binnen komt en is dan geldig voor een jaar. In mijn geval was het dus geldig tot september 2008.

Skilled workers visum
Als je van plan bent om voor onbepaalde tijd de emigreren naar Canada is het skilled workers visum waarschijnlijk  voor jou. Dit visum is geldig voor onbepaalde tijd. Het visum werkt met een punten systeem.  Om in aanmerking to komen voor dit type visum moet je een minimaal aantal punten scoren. Je kan punten scoren op basis van een aantal criteria. Voorbeelden zijn: je leeftijd, je opleiding, talen kennis (Engels en Frans), je werk ervaring en ook het type werk dat je doet. Als je een beetje zoekt vind je op diverse plekken online tests. Deze kunnen je vertellen hoeveel punten je scoort.

Het voordeel van dit programma is dat als je het visum eenmaal hebt, het in principe voor onbepaalde tijd is en je kan werken waar je wil (je bent een landed immigrant). Het nadeel is dat de doorloop tijd erg lang is. Ik heb de aanvraag voor dit visum in September 2006 gedaan, de verwachte doorloop tijd was 1,5 tot 2 jaar. Helaas is de aanvraag tot op de dag van vandaag is het nog in behandeling.

Temporary Work permit
Toen mijn working holiday visum in sept 2008 afliep werd ik zenuwachtig want ik had nog steeds niets gehoord van mijn Skilled workers visum. Het zag er niet naar uit dat deze op tijd toegewezen zou worden, met als resultaat dat ik niet langer zou kunnen werken ( je kan niet werken zonder een visum) en ik zou alleen nog een paar maanden als toerist in Canada kunnen blijven. Tijd voor een backup plan dus!

Gelukkig had ik een goede werkgever, zij wilde mij graag houden en ik wilde graag blijven werken. Samen hebben we toen besloten twee nieuwe procedures op te starten. Een daarvan was een temporary workpermit.

Mijn werkgever moest mijn baan posten op een aantal job posting sites. Ik heb toen opnieuw moeten solliciteren. Tegelijkertijd hebben ze bij HRDC (een Canadees overheidsorgaan) een LMO, Labour market opinion moeten indienen. Deze moet  vervolgens goed gekeurd worden voor dat ze een niet Canadees kunnen aannemen. Een LMO is er voor om te zorgen dat niet Canadese niet de banen van Canadese “stelen”.  Tegelijker tijd beschermd het de immigrant tegen ‘slechte’ werkgevers. Een LMO wordt alleen goed gekeurd als er een tekort is aan mensen die deze specifieke baan kunnen vervullen. In het algemeen is er altijd een te kort aan goede ICT’ers dus dat was goed voor mij. Maar ook kappers en bouwvakkers zijn veel gezochte mensen.

Na 3 weken was de LMO goed gekeurd en kon mijn werkgever mij een officieel aanbod doen. Ik heb dit aanbod geaccepteerd en het contract werd getekend. Echter ik kon nog niet aan de slag zonder een geldig visum.
De volgende stap was om met dit LMO en de ingevulde aanvraag formulieren een temporary workpermit aan te vragen.  Je kan dit aanvragen bij de ambassade, maar je kan het ook bij de grens doen. Omdat ik al in Canada was ben ik naar de grens met de USA gereden en daar mijn aanvraag gedaan. Dit heet flag poling. Je moet eerst officieel het land verlaten en dan weer terug Canada in (around de flag pole).  Ik heb destijds gewoon de auto geparkeerd aan de Canadese kant, naar de USA gewandeld en vervolgens weer terug Canada in. Daar doe je dan je visum aanvraag. Als alles goed gaat krijg je daar je visum. Of niet! Het is geen garantie, de immigratie ambtenaar daar moet je kwalificaties beoordelen (neem al je diploma’s etc mee), bekijkt het LMO. Als alles goed gaat wordt je visum daar goed gekeurd en krijg je het direct mee. Voor mij duurde dit toen zo’n 45 minuten.

Dit visum is geldig voor zolang je contract met je werkgever geldig is, met een maximum van 3 jaar.  Voor mij betekende dit 3 jaar! Belangrijk om te weten is dat dit visum alleen geldig is zolang je voor de werkgever werkt die je sponsort. Als je dus van baan wil veranderen moet je opnieuw een visum aanvraag doen (en je nieuwe werkgever moet hier aan mee werken). Je bent vanaf nu dus afhankelijk van je werkgever voor je visum. Als zij je ontslaan verlies jij je visum.

Provincial Nominee program.
Tegelijk met de temporary workpermit application hebben mijn werkgever en ik ook een provincial nominee program opgestart. Het voordeel van deze procedure is dat het over het algemeen sneller is dan andere procedures.

Deze procedure start je samen met je werkgever en wordt vervolgens ingediend bij de provincie, in mijn geval BC. De provincies kunnen zelf ook sponsoring doen, voor banen / werk velden die zij belangrijk vinden.  Ook in dit geval vallen de meeste IT banen binnen de requirements.  Het duurde voor mijn procedure zo’n 2 maanden voordat het was goed gekeurd door de provincie. Wat je vervolgens terug krijgt is een bewijs van sponsoring. Dit kan je in eerste instantie gebruiken om een temporary work permit aan te vragen. In dat geval heb je geen Labour markt opinion (LMO) nodig.

Omdat ik mijn LMO al eerder binnen had heb ik daarmee de aanvraag gedaan. Dus ik heb geen work permit aangevraagd met provincial nominee voucher. Wat je vervolgens kan doen is met de sponsoring van de provincie een visum voor onbepaalde tijd aanvragen (permanent resident visa). Dit is vergelijkbaar met het Skilled workers visum, alleen zijn de requirements minder streng. Je hoeft niet te voldoen aan het punten systeem en geen taal test en dergelijke te doen. Daarnaast is de verwachte doorloop tijd een stuk lager.

Ik heb deze procedure dus gebruikt voor het aanvragen van een visum van onbepaalde tijd. Dit visum heb ik aangevraagd in December 2008 en is toegewezen in Juli 2009.  Dat wil zeggen dat ik op een gegeven moment bericht kreeg dat m’n aanvraag was goed gekeurd en dat ik mijn paspoort moest opsturen. Twee weken later kreeg ik m’n paspoort terug met een visum er in geplakt. Het was echter pas geldig op het moment dat  je Canada in komt. In mijn geval betekende dat dus dat ik naar de grens moest, het land verlaten en weer in.

Nu heb ik de status van ‘permanent resident’.

Het voordeel van het provincial nominee program is dat het eenvoudiger is om je visum te krijgen (zowel een tijdelijk als een onbepaalde tijd). Het visum voor onbepaalde tijd is niet verbonden aan een werkgever en je kan dan dus van baan veranderen als je dat wil. Het nadeel is dat je al een baan moet hebben en dat je werkgever samen met jou deze procedure wil aanvragen.

Het zoeken naar een baan.
Na het lezen van bovenstaande is het waarschijnlijk wel duidelijk dat het hebben van een baan alles een stuk makkelijker maakt. Als je geen baan hebt voor dat je naar Canada komt is volgens mij een working holiday visum of skilled workers visum je enige andere optie.

Het loont dus om te zoeken naar een baan. monster.ca, craigslist.ca en www.jobbank.gc.ca zijn goede websites, maar er is meer, just google. Natuurlijk is het ook goed om iedereen de je kent te laten weten dat je op zoek bent naar een baan in Canada. Via via is de beste manier om aan een baan te komen hier. Dit is hoe ik toen mijn baan heb gevonden.

Het zoeken naar een appartement, kamer, huis.

Als je iets zoekt om te huren dan is dit een goede website:
http://vancouver.en.craigslist.ca/ Craigslist is vergelijkbaar met marktplaats.nl in Nederland.
Als je op zoek bent om iets te kopen, dan is dit de beste website (vergelijkbaar met funda.nl in Nederland) http://ww.mls.ca

Wat als eerste te doen als je aankomt
Als je in Canada aankomt heb je waarschijnlijk je visum al geregeld. Met een beetje geluk heb je een baan en een appartement.  De volgende stap is om een Social Insurance nummer (SIN) aan te vragen. Dit is nodig voor de belasting en je werkgever zal hier naar vragen. Het hebben van een SIN betekent dat je mag werken. Je zult dus ook je visum moeten laten zien. Je kan je SIN aanvragen bij het HRDC bureau. Als je een tijdelijk visum hebt (zoals een work permit of WHP) zal je een SIN nummer krijgen dat start met een 9.  Wanneer je uiteindelijk een visum voor onbepaalde tijd krijgt (je bent een landed immigrant) zul je een nieuw SIN nummer moeten aanvragen.

Wat je ook moet doen is een health insurance afsluiten. Dit is verschillend per provincie. Hier in BC doe je dat bij BC health. Dit kost je een paar tientjes per maand. Als je meer dan de basis verzekering wil kan je een extended health care plan afsluiten. Dit is een extra verzekering naast de BC health verzekering. Soms is dit ook onderdeel van je contract, dit is afhankelijk van je werkgever.

Rijbewijs
Je Nederlandse rijdbewijs is geldig hier voor de eerste 6 maanden. Als je langer blijft zul je uiteindelijk een Canadees rijbewijs moeten halen. Gelukkig hoef je slechts een theorie en een rij examen te doen.  Ik heb 3 rijlessen genomen voor dat ik het examen deed.

Advies kopen
Er zijn diverse advies bureaus die je kunnen helpen met de hele procedure. Soms kan het aantal formulieren en al de verschillende regels en procedures nogal overweldigend zijn.  Deze advies bureaus kunnen al het werk voor je doen. Het nadeel is dat het vrij prijzig is.  Toen ik nog in Nederland zat heb ik er wel een naar geïnformeerd, een typische prijs voor het uitbesteden van m’n skilled workers visum procedure kosten bijna 10.000 Euro! Ik heb destijds besloten het alleen te doen. Ik heb hier in Canada twee keer een afspraak gemaakt met een “Immigratiation lawyer” om mijn vragen lijst de beantwoorden. Dat was altijd erg nuttig en daarna kon ik de aanvragen zelf verder doen.

Gratis advies

Ik vond de forums op deze twee websites altijd erg nuttig: http://www.wereldwijzer.nl/canada en
http://www.canadavisa.com/canada-immigration-discussion-board/index.php

En uiteraard de website van de Canadese ambassade. Visum aanvragen voor Canada voor Nederlanders worden behandeld door de Canadese ambassade in Berlijn. http://www.international.gc.ca/missions/germany-allemagne/visas/menu-eng.asp

Vragen?
Hopelijk helpt deze blog posting jou met een groot aantal vragen en geeft het je een inzicht in de verschillende mogelijkheden voor een visum voor Canada. Als je vragen hebt laat ze dan achter op dit blog, wellicht dat andere er dan ook nog wat aan hebben.

Daar bij de voor de verandering vriendelijke ambtenaar m’n paspoort en formulieren ingeleverd en 10 minuten later na een vriendelijk “Congratulations, welcome in Canada!” handshake, had ik dan eindelijk m’n permanente visum!

Een van de voordelen is dat dit visum in principe niet kan verlopen en dat ik nu ook voor iedere werkgever kan werken. Ik ben er erg blij mee en ben opgelucht dat het nu bijna achter de rug is.
Ik zeg bijna, want het enige wat ik nog moet doen is een permanent resident (PR) card aanvragen. Nog een keer formulieren invullen en geld betalen, maar dan is het echt gedaan. Deze PR card is alleen nog een formaliteit, ik heb nu een tijdelijk papieren bewijs, de PR card kost wat meer tijd, maar kan in principe niet meer worden afgewezen.

Ik ben van plan om binnenkort een blog artikel te posten met al mijn ervaringen over hoe een visum voor Canada aan te vragen. Dit in de hoop dat andere er wat aan hebben.

Zaterdag was het dan tijd om aan het werk te gaan. Het DWDM ROADM netwerk in kamloops werd uitgebreid met een extra Wave lenghth selective switch (WSS).  Deze vierde optical switch (WSS) maakt kamloops nu een 4 way branch. Dit betekend dat we de wavelenghts nu 4 verschillende kanten op kunnen switchen. We werkte met een team verspreid over Canada en de USA. 2 BCNET en 1 Nortel persoon op locatie, 1 Canarie persoon vanuit Ottawa en Nortel mensen in Montreal en Denver. Het werk verliep (uiteraard) niet zonder slag of stoot.  maar na zo’n 12 uur was alles gedaan en konden we uiteindelijk weer naar huis.

Zondags zouden we nog snel wat werk doen in Kelowna, zo’n 2 uur rijden van Kamloops. Maar door een aantal grote bos branden was de weg naar Kelowna afgesloten en besloten we dus maar weer terug te rijden naar Vancouver. Zo rond een uurtje of 2 waren we weer terug in Vancouver en konden we nog lekker van de zonnige zondag middag genieten.

Het was leuk om weer een ‘road trip’ te doen. Afgelopen November was ik ook in Kamloops toen was het ongelofelijk koud. Nu was het zo’n 35 graden een behoorlijk verschil dus.
Foto’s van de road trip staan hier: http://www.toonk.nl/photo-index.php?album=2009-07-20%20Kamloops%20BC/

Vrijdags avond lekker ouderwets de kroeg in!  Zaterdags eten bij Bas en Floor! Die zelfde avond ook tickets geboekt voor de 10KM schaatsen op de Olympische spelen in Vancouver aankomende winter! Bas besloot spontaan dat hij ook wel mee wilde! Dus in Februari zijn Roel, Bas en ik bij de 10km schaatsen in Vancouver!  Zondags een gezellige barbecue met de hele groep! Erg leuk dat jullie er allemaal waren!

Maandags vertrokken Gleyse en ik met Ryan air naar Barcelona. Man I love Barcelona! In het hotel werden we verwelkomd met een glas Cava, goed begin! Hoewel we maar 2 dagen hadden, hebben we toch aardig wat gezien, La Rambla, sagrada familia, parc guel, Nou Camp station, de oude haven en het strand (port olympic)! ’s Avonds genieten van de tapas en natuurlijk een flesje wijn! Ja Barcelona is zeker een van de leukste steden in Europa. Voor degene die plannen hebben om Barcelona te bezoeken en op zoek zijn naar een centraal gelegen, betaalbaar, schoon en goed hotel: Raco del Pi is zeker een aanrader.  De foto’s van Barcelona zijn hier te vinden.

Woensdags morgen vertrokken we met easyjet naar Parijs! Het was al lang  geleden dat ik daar geweest was, ik was nog een ‘kleine Andree’ toen ☺ Parijs was ook erg leuk, veel gewandeld veel gezien en natuurlijk ook de eifel toren beklommen!
Vrijdags met de trein (Thalys) weer terug naar Nederland. De foto’s van Parijs zijn hier te vinden.

Het volgende weekend hadden we al weer vol gepland, met meer etentjes en leuke dingen.  Zaterdags lekker eten met Roel en Suzanne bij samba kitchen in Amsterdam om vervolgens nog wat te genieten van de openlucht festivals in de gezelligste stad van Nederland, Utrecht!  Zondags weer vroeg op want we moesten om 9 uur alweer in Friesland zijn, lekker zeilen (skutje) met de hele vrienden groep!  Ook weer een hele relaxe dag, lekker zeilen, beetje in de zon liggen op het dek, biertje erbij! Super georganiseerd Alijet en Boudewijn! ’s Avonds weer terug naar de Bilt waar weer bij Roel en Suzanne bleven slapen. Die avond Gleyse kennis laten maken met Frikadellen speciaal, patat speciaal en de kaas soufflé! Een van die typisch Nederlandse dingen die ik toch wel miste.

Maandags op de fiets van de Bilt naar Utrecht gegaan, beetje shoppen en ’s avonds gezellig uit eten met Leendert, Jeroen en Tjerk, vrienden van de UvA.  We hadden een weddenschap, zij zeiden dat ik het niet langer dan een jaar uit zou houden in Canada,helaas voor hun zit ik hier alweer bijna twee jaar! Een gratis diner voor mij, maar bovenal alweer een bijzonder gezellig avondje! Thanks Jeroen, Tjerk en Leendert.
Dinsdags was alweer de laatste dag alweer. Samen met m’n vader met veel zorg m’n racefiets ingepakt zodat deze de vliegreis goed zou overleven!  ’s Avonds uit eten met de familie in Zevenaar! Heerlijk gegeten en het was erg gezellig. Thanks pa!

Woensdags, helaas weer terug. Een lange vlucht terug naar Vancouver. We hadden onze trip geboekt via Air Berlin (vroeger LTU). Dit is zeker een aanrader.

Ik heb gister m’n race fiets  weer in elkaar gezet en ben blij te kunnen zeggen dat alles goed is over gekomen! Kan niet wachten om een test rondje te maken!

Helaas komen aan alle leuke dingen een einde zo ook aan ons tripje naar Nederland! Het was een drukke maar bovenal gezellige vakantie.  Het was super om iedereen weer te zien en te spreken!

Zaterdag morgen 7uur vertrokken we, zodat we een beetje op tijd bij de grens waren. Uiteraard waren we niet te enige met het idee om naar de USA te gaan,  het resultaat was een lange rij bij de grens. Na een uurtje waren wij aan de beurt.  Omdat je als Nederlander zo’n groen formuliertje moet invullen als je naar de US gaat, moesten we onze auto parkeren en het papier werk binnen afhandelen.  Enfin, na 2 uurtjes waren we dan eindelijk in de Verenigde staten.

Vanaf de grens was het nog een goed uur rijden tot Seattle. Daar aangekomen reden we ‘direct’ naar ons hotel om in te checken, auto parkeren en per voet de stad verkennen.

De eerste stop was Seattle center, met als  hoogte punt, de space needle! Uiteraard zijn we met de lift even helemaal om hoog geweest en vanaf 184 m hoog was het uitzicht waanzinnig.
Vanaf daar zijn we met de monorail naar downtown Seattle gegaan. Alwaar we tussen het shoppen door naar de farm market en fish market zijn geweest. De plek om verse vis en groentes te kopen. Ook waren er erg veel bloemen stallen daar. Blijkbaar is die regio een echte bloemen regio. Op de weg naar Seattle zagen we al borden voor bloemen/ tulpen festivals.

’s Avonds zijn we lekker uit eten geweest in een van de vele restaurants in Seattle. De volgende dag weer terug richting Canada. Maar niet direct, eerst een tussen stop in de Seattle outlet mall!

We hadden geluk want naast de normale korting was het uitverkoop! Rond een uurtje of 6  zwaar beladen met tassen zaten we weer in de auto naar Canada. Nog een uurtje wachten bij de grens en we waren weer in Canada.

Ik vond Seattle een mooie stad, met een gezellige goede atmosfeer. Hoewel het wel wat op Vancouver lijkt is het toch wel wat groter allemaal. Zeker de moeite waard om een keer te bezoeken. Zoals altijd zijn de foto’s te vinden in het foto album!

Het was leuk om het een keertje in het echt mee te maken. Het nieuwe Olympisch stadion ziet er mooi uit. Het dak is  helemaal van hout gemaakt. Pine beetle hout om precies te zijn. De pine beetle is een kever dat zich aan veel van de bossen hier te goed doet en het begint een serieus probleem te worden.  Het hout wat gebruikt is voor dit stadium is allemaal van de door de pine beetle gedode bomen.

Al met al weer een gezellig dagje uit en leuk om weer wat Nederlanders tegen te komen. Ik heb wat foto’s in het foto album neergezet.

Ik heb kaarten voor zaterdags en zal samen met Rob, een andere Nederlander hier, de Nederlandse schaatsers aanmoedigen!  Ik weet niet precies waar ik zit , maar Ik heb nog een oranje sjaal, die zal ik meenemen!
Het stadion, The Richmond Oval, is een splinter nieuw stadion speciaal gebouwd voor de Olympische spelen volgend jaar. Ik geloof dat dit het eerste grote evenement is. Ik heb er al veel over gehoord, dus ben benieuwd hoe het eruit ziet.
Tot zaterdag op TV!

Internet Ownership Is Still Debated

I guess that’s the ideological point of view.  Of course there are organizations regulating and assigning resources on the Internet, and they have some control over the Internet.  Examples are the Regional Internet Registries (RIR) such as RIPE and ARIN, the Country Code Top Level Domain (cc-tld) registries, and IANA (Internet Assigned Numbers Authority) which is controlled by a U.S. entity known as the Internet Corporation for Assigned Names and Numbers (ICANN), which is controlled by the U.S. government.
So is it fair to say the Internet is owned by ICANN and the United States? I guess yes and no….

The actual independent networks are autonomous and not owned by a single organization. However, services like the root DNS servers and resource assignments are owned by ICANN. All DNS servers ultimately report to 13 root servers. These 13 servers are run by a variety of organizations ranging from the U.S. military, to private corporations, to a nonprofit group based in Amsterdam. Many of the servers are located outside the U.S., but all of them are overseen by ICANN. And, ICANN is overseen by the U.S. Department of Commerce.

The deployment of DNSSEC is another example of how the U.S. government has the final say in the evolution of the Internet. The decision to digitally sign the root name-servers is subject to the final say of the U.S. government, specifically by the National Telecommunications and Information Administration of the Department of Commerce (NTIA).  Signing the root name server as part of a full DNSSEC implementation is not trivial.

So this raises the question. Should one country have the final say in these decisions? Who should own the Internet governance? Is the current system transparent enough?
Not so long ago CIRA Suspended Participation in ICANN because of concerns regarding transparency and accountability. This morning I read another article which questioned ICANN’s investment policy, stating that due to irresponsible investing it lost 4.6 million dollars.

I don’t claim to have the answers, but I do think it’s ongoing food for thought.

Zondags dus vroeg op om maar even snel te gaan shoppen, schone onderboeken, sokken, wat shirts en natuurlijk een korte broek!  Gelukkig had ik nu weer wat schoons en kon ik ‘s middags in m’n nieuwe kleren m’n presentatie geven.
Hoewel de voorbereiding alles behalve soepel was (2 volle dagen reizen, geen kleren,  etc) ging de presentatie erg goed. De sessie waarin ik zat was 1,5 uur over BGP security and tools. Ik had een presentatie van een half uur over BGPmon. De presentatie werd goed ontvangen en er waren zelfs wat vragen en feedback.  Ik zit nu weer vol ideeen. Zo gauw als ik weer wat tijd heb zal ik er weer aan werken. Probleem is nu wel een beetje dat het aardig populair begint te worden, veel gebruikers, zo veel dat de server het steeds zwaarder begint te krijgen. Wellicht wordt het tijd om op zoek te gaan naar een sponsor voor dit project. De presentatie zelf is hier te downloaden.

De rest van de week was gevuld met nog een aantal interessant presentaties en ik zit nu weer vol inspiratie. Het was ook erg leuk weer een aantal oude bekende tegen te komen!  Er waren oud collega’s van AMS-IX. SURFnet en SARA.
Donderdags en vrijdags had ik nog lekker 2 daagjes vrij en hebben ik samen met Jac Kloots en Remco van Mook nog lekker wat gerelaxed bij het zwembad en ‘s avonds lekker gegeten in het oude centrum.
Terwijl ik dit type zit ik in het vliegtuig ergens tussen Philadelphia en Seattle,  op weg naar Vancouver waar ik rond midden nacht zal aankomen!  Deze week maar eens nadenken wat de waarde van m’n bagage was en zien wat ik terug kan krijgen. al met al weer een heel avontuur! De foto’s zijn te vinden in het foto album.